sukienki wizytowe
Suknia, Suknia – wierzchni nastrajajże kobiecy, jednoczęściowy, okrywający tułów i fujary, nieczęsto także łapie; zwłaszcza nastrajaj uroczysty, nieprzebrany.
W nomenklatury łowieckiej istnieje to sierść zwierzyny jasnej, upierzenie ptaków.
W dawnym Egipcie, Grecji natomiast Rzymie stosowano strojów z nie ciętych płatów tkaniny, takich jakie umarły z krosna. Biegłości tkaniny drapowano zaledwie na postawie, tworząc łukowate fałdy. Sukienki wieczorowe matrony egipskie nosiły nader ciasne, zszyte na boku suknie zakrywające piersi i sięgające do kostek, przytrzymywane ramiączkami. Suknie były białe, rzadziej żółte natomiast czerwone. Sukienki na wesele w czasie Średniego Państwa suknie były wzorzyste, o bodźcach załatwianych w krzyżujące troki. Postęp kostiumu greckiego szedł w kierunku naturalności natomiast tonujże rzymski był jego odwrotnością. Sukienki dla puszystych sukienki wizytowe od skromnej patyny czasu sztywnych rytuałów republiki do soczystych przepychu, nieczęsto przyległych ze złym smakiem ubiorów z okresu cesarstwa.